انسان و حیات دیالکتیکی
انسان همواره در جنگ با خود است.زندگی سراسر تناقض ، جبر ساختاری ، محیطی و ژنتیکی را تجربه میکند. انسان همواره در دیالکتیک با خود به سر می برد.در نهایت بنحو متناقضی این تناقضها و دیالکتیکها راهی به سوی توسعه و کمال او میشوند.حیات دیالکتیکی شاید بهترین ممیزه انسان از سایر حیوانات باشد زیرا حیوانات دیگر درجاتی از شعور ، تفکر ف سخنوری و نطق را دارایند اما حیات دیالکتیکی ندارند.
+ نوشته شده در جمعه شانزدهم فروردین ۱۳۹۲ ساعت 21:55 توسط ابوصدرا
|