" نیایش فیلسوف "
فارابی - معلم ثانی - در نیایش ها و تضرعات خود به درگاه باریتعالی اینگونه به ندبه می نشیند:
اللهمَ اِنی اَسئَلُکَ یا واجِبَ الوجود وَ یا عِلَةُ العِلَل ، یا قَدیمأ لَم یَذَل ، ان تَعصمنی مِن الزُلَل . وَ اِن تَجعَل لی مِن اَلأمل ما تَرضاء لی مِن عَمل .
« پروردگارا ، ای هستی بایسته ، و ای سبب پیدایش هرگونه سبب ، ای قدیم زوال ناپذیر ، ترا می خوانم که مرا از لغزشها باز داری ، و از آرزوها ، به من آن را ارزانی داری که در کردارم همان را از من می پسندی. »
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم اسفند ۱۳۹۰ ساعت 19:21 توسط ابوصدرا
|