یکی از ویژگی­های دین مسیحیت، وجود گرایشی عرفانی به نام رهبانیت است.رهبانیت در مسیحیت به معنای گوشه­ گیری از دنیا و زهد پیشه­ کردن است.رهبانیت در ابتدا به صورت فردی در جامعه مسیحی اجرا می‏شد، اما اندکی بعد گروه‏های جمعی راهبان پدیدار شدند که در دیرها به صورت دسته جمعی به ریاضت و کارهای جمعی مشغول بودند.یکی از این گروه­ها، تراپیست­ها هستند که البته خود گروهی منشعب شده از راهبان "سیسترسیان"هستند.سیسترسیان نیز به نوبه خود یک گروه رهبانی بشمار می‏رود که با هدف رعایت کامل آیین نامه "بندیکت" به وجود آمده است. ایشان اصول بندیکتی را با همان شدتی که در ابتدا رواج داشت، پی گرفتند.

بنابر این ابتدا به رهبانیت بندیکت و سیسترسین اشاره­ای کوتاه کرده و سپس با تفصیل بیشتری به تراپیست­ها خواهیم پرداخت.