اما خداوند : او را باهر موجودی وجهی خاص است ، نه چیزی بر او پیشی دارد و نه چیزی از او واپس دارد و این حکم غیر خدا را نیست.از این روی او را باهر موجودی وجهی خاص است چون او سبب هر موجودی است. و هر موجودی واحد است و نمی شود دو باشد و او یکی باشد.پس از او جز یکی صادر نشده بنابراین او در احدیت هر واحدی هست و اگرچه کثرت پدید آمده است با توجه به زمانی است که عبارت از ظرف می باشد، زیرا وجود حق تعالی در این کثرت در احدیت هر واحدی است ، پس از او جز واحد صادر نمی گردد.این معنی از واحد جز واحد صادر نمی گردد می باشد. واگر از او تمام عالم هم صادر شده باشد از او جز واحد صادر نشده است.پس او با هر واحدی از حیث احدیتش می باشد و این را جز اهل الله درک نمی کنند ولی حکما غیر از این وجه را می گویند و آن سخنی است که در آن راه خطا پیموده اند.

فتوحات ابن عربی - باب 198- ترجمه استاد خواجوی