منزه است آنکه اشیا را پدید آورد و خود عین آنهاست:

فما نظـرت عینی الی غیر وجهه

و ما سـمعت اذنی خلاف کلامه

فکل وجـــــــــود کان فیه وجوده

و کل شخیص لم یزل فی منامه

فتعبیر رویانا لها فـــــــــی منامنا

فمن لام فلیــلحق به فی ملامه

ترجمه شعر:

دیده ام غیــــــــر صورت او را نظر نکـــــــرد

و گوشـــــــــــم غیر سخن او را نشـــــنید

پس هـر وجودی ، در آن ، وجود اوســـــت

و هر فـــــردی پیوسته در خواب اوســـــت

پس تعبیر رویای ما در خواب ما وی راست

هر کس هم که نکوهش می کند در نکوهشش هم بدو ملحق می شود

فتوحات مکیه - باب 198  (فصل 31)- ترجمه استاد خواجوی