درمان انتخابی برای این اختلال، «روان‌درمانی» می‌باشد که به ‌یک ‌اندازه برای بیمار و درمانگر مشکل است. علت آن، بی‌ثباتی و رفتار تکانشی (لحظه‌ای) و همچنین استفاده از مکانیسم دفاعی«دونیم‌سازی» است. (مکانیسمی‌ که موجب می‌شود شخصیت مرزی، متناوباً از درمانگر یا سایر افراد محیط بیزار شده یا آنان را به‌شدت دوست بدارد.) رفتار درمانی -به‌خصوص آموزش مهارت‌های ‌اجتماعی با استفاده از نوارهای ویدیویی که بیمار را در مشاهده‌ی تأثیر رفتارش بر دیگران توانا می‌کند- مفید است. در کنار روان‌درمانی انفرادی، روان‌درمانی گروهی نیز سودمند می‌باشد.

*رواندرمانی طرحواره محور دکتر یانگ و رواندرمانی رفتاری دیالک تیک یا (d.b.t) آخرین تئوریها و متدهای رواندرمانی خاص افراد مرزی یا بردرلاین است .

روان‌درماني اين افراد بسيار مشكل است. درمان‌گران از رفتار درماني براي مهار تكانه‌ها و فوران‌هاي خشم بيمار و براي كم كردن حساسيت او به انتقاد و طرد استفاده كرده‌اند.

 پرورش مهارت‌هاي اجتماعي به ويژه با استفاده از تماشاي مجدد فيلم ويديويي رفتارهاي خود، مفيد است و باعث مي‌شود كه بيمار بتواند اثر اعمالش را بر ديگران ببيند و از اين طريق رفتار بين فردي خود را بهتر كند. بيماران مبتلا به اختلال شخصيت مرزي اگر در محيط‌هاي بيمارستاني تحت روان درماني فشرده ـ هم فردي و هم گروهي ـ قرار بگيرند، نتيجه خوبي بدست مي‌ايد. در اين محيط‌ها آن‌ها از درمان‌هاي گوناگون مثل كاردرماني، حرفه درماني و تفريح درماني سود مي‌برند. مشكل‌هاي خاص از روان‌درماني موسوم به رفتار درماني دياكتيك براي درمان اختلال شخصيت مرزي به كار رفته است به ويژه براي بيماراني كه رفتارهاي شبه‌ خودكشي نظير خودزني‌هاي مكرر دارند.

دارودرماني: داروهاي ضدسايكوز براي مهار خشم، خصومت، حملات گذراي روان‌پريشي به كار مي‌رود. داروي ضد افسردگي، خلق افسرده را كه در اين بيماران شايع است، بهبود مي‌بشد. مهار كننده‌هاي منوآمين اكسيداز در برخي از بيماران براي ميزان كردن رفتار تكانشي آن‌ها مؤثر بوده است. همچنين در درمان اين اختلال از داروهاي ديگر مثل آلپرازولام و كاربامازپين نيز استفاده مي‌شود.

منابع

http://www.drdaraby.mihanblog.com/post/71

http://forum.patoghu.com/thread18022.html