جوامع آزاد به انبیا نزدیکترند تا جوامعی که در قبضه ی حکومتی توتالیتراند. متفکران ما تاکنون همیشه از باطل هراسیده اند ، از قدرت نهراسیده اند. وقت آن است که قدرت گزاف را در صدر باطلها بنشانیم و در فساد انگیزی آن هم تامل کنیم. (فربه تر از ایدئولوژی/ص265)

اشکال آزادی ستیزان اینست که فکر می کنند کار و قدرت چون به دست دیگران افتاده ، فساد آورده است. اگر به دست خودشان بیفتد ، محاسنش می ماند و معایبش می رود! اینان نمی دانند که قدرت مطلقه همه جا یک منطق دارد و آن زیر دست کردن حق نسبت به قدرت است. نمی دانند که قدرت بر آدمی سوار می شود نه آدمی بر قدرت. نمی دانند که قدرت مطلقه را که به دست آوردند دیگر آن نیستند که قبلاً بودند. این مرکبی است که سوار خود را به حالت پیشین باقی نمی گذارد. نمی دانند که قدرت ، عیوب آدمی را در ضریب بزرگی ضرب می کند و هزاران برابر می سازد. و نمی دانند که کوشش در مهار قدرت، بزرگترین عبادت است و نمی دانند که مکتبی سیاسی که روشی برای مهار قدرت نداشته باشد ، مکتبی علیل و ضد بشری است... (فربه تر از ایدئولوژی/ص262)